مسئله 1737 - اگر سهواً چيزى را فرو ببرد ولى بحدّى نرسيده باشد كه عرفاً آن را خورده شده حساب كنند و يادش بيايد كه روزه است و بيرون آوردن آن بوسيله سرفه و مانند آن ممكن باشد بايد آن را بيرون آورد و روزه او صحيح است . مسئله 1738 - اگر يقين داشته باشد كه به واسطهء آروغ زدن ، چيزى از گلو بيرون مىآيد كه قى كردن حساب شود بنابر احتياط واجب نبايد عمداً و بدون ضرورت آروغ بزند . ولى اگر يقين نداشته باشد اشكال ندارد . مسئله 1739 - اگر آروغ بزند و بدون اختيار چيزى در گلو يا دهانش بيايد ، بايد آن را بيرون بريزد ، و اگر بىاختيار فرو رود روزه‌اش صحيح است . مسئله 1740 - اگر انسان عمداً و از روى اختيار كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد روزه او باطل مىشود و چنانچه از روى عمد نباشد اشكال ندارد . ولى جنب اگر بخوابد و به تفصيلى كه در مسئله 1709 گفته شد تا اذان صبح غسل نكند روزه او باطل است . مسئله 1741 - اگر روزه‌دار ، سهواً يكى از كارهايى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد و به خيال اين‌كه روزه‌اش باطل شده ، عمداً دوباره يكى از آنها را بجا آورد ، روزه او باطل مىشود . مسئله 1742 - اگر چيزى به زور در گلوى روزه‌دار بريزند ، يا سر او را به زور در آب فرو برند روزهء او باطل نمىشود . ولى اگر مجبورش كنند كه روزه خود را باطل كند ، مثلًا به او بگويند اگر غذا نخورى ضرر مالى يا جانى به تو مىزنيم و خودش براى جلوگيرى از ضرر ، چيزى بخورد روزهء او باطل مىشود . مسئله 1743 - روزه‌دار نبايد جايى برود كه مىداند يا اطمينان دارد چيزى در گلويش مىريزند يا مجبورش مىكنند كه خودش روزهء خود را باطل كند . امّا اگر قصد رفتن كند و نرود ، يا بعد از رفتن ، چيزى بخوردش ندهند روزهء او صحيح است . مگر اين‌كه هنگام قصد رفتن توجّه داشته باشد كه قصد رفتن به منزلهء قصد ابطال روزه است چون مىداند كه وقتى برود روزه‌اش را باطل مىكنند و چنانچه از روى ناچارى كارى كه روزه را باطل مىكند در آنجا انجام دهد روزه او باطل مىشود ، ولى اگر چيزى در گلويش بريزند باطل شدن روزه او محلّ اشكال است . مگر اين‌كه هنگام رفتن بداند كه چيزى بخوردش مىدهند و اين موجب بطلان روزه‌اش مىشود .